Anor A Mellon แมวร่อน กรุ๊ป

มีคนบอกว่าสายฝนคือน้ำตาจากฟากฟ้า

แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าฟากฟ้าที่ฉันมองอยู่ กับฟากฟ้าที่เธอเฝ้าดูนั้นเหมือนกันหรือไม่

ใครทำให้ฟ้าเสียใจ ใครทำให้ฟ้าร้องไห้

หรือหยดน้ำเป็นสายที่โปรยลงมานั้น เป็นน้ำตาของเธอ...ฉันไม่อยากคิดเลย

.....

การรอคอยคนที่ไม่มีวันกลับมา การทุ่มเทเพื่อคนที่หมดใจให้กัน

มันเหมือนกับสายฝนที่ตกในทะเลทรายมั้ย... ฉันว่าไม่

เพราะอย่างน้อยในทะเลทรายที่แห้งผาก ก็ยังมีต้นไม้ต้นเล็กๆ

มีต้นกระบองเพชร และอีกหลายๆ ชีวิต รอหยดน้ำหยดแรกของสายฝนที่เคยมีดั่งวันวานอยู่

.....

อย่างน้อยพรุ่งนี้เธอยังจะเห็นดอกกระบองเพชรผลิบาน หลังหยาดฝนหยดสุดท้ายในวันนี้

.....

ฝนเอย ไม่ต้องบอกฉัน ว่าเธอมาจากไหน

เพราะตอนนี้ฉันเห็นเธอคนนั้นกำลังร้องไห้ สายตาเธอมองออกไปที่ฟากฟ้า

ดวงตาที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำตานั้น แห้งผาก ไร้วี่แวว

จากที่เคยสดใส จากที่เคยมีรอยยิ้มละไม .....

.....

หยดน้ำตาของเธอไม่ได้หยดลงที่พื้น แต่มันกำลังจะท่วมใจของชั้น

.....

ร้องไห้เถิดถ้าเธออยากร้อง ไม่ใช่ว่าฉันเข้มแข็ง

แต่เพราะฉันกำลังร้องไห้...เหมือนเธอ

.....

ร้องไห้เถิดถ้าเธออยากร้อง ให้น้ำตามันไปล้างหัวใจ ล้างจาน ล้างแก้ว

ล้างถังขยะ ล้างถนน ล้างอะไรก็ได้ที่อยากล้าง แต่คงไม่ใช่หัวใจที่ด้านชา

เพราะเธอเสียน้ำตาไปกับหัวใจดวงนั้นมากพอแล้ว

.....

และที่อีกฟากฟ้าหนึ่ง กลางทะเลทรายที่เวิ้งว้าง

กระบองเพชรต้นนั้นกำลังผลิใบ สีของมันสดใส แม้จะเป็นเพียงดอกเล็กๆ

กำลังรอหยดฝนหยดแรก เหมือนวันนั้น

ที่อีกฟากฟ้าหนึ่ง กลางทะเลทรายที่เวิ้งว้าง

คนเดินทางที่รอนแรมในทะเลทราย ยังคงหวังว่าจะได้เห็นแหล่งน้ำกลางทะเลทราย

เหมือนที่พวกเค้าเคยเห็น เหมือนวันนั้น

สุภารัตน์ 125705052550

(ยังไม่มีเวลาตกแต่ง blog เรยยยล่ะ (แย่จัง~~) เลยเขียนอะไรๆ มาให้เพื่อนๆ ได้อ่านกัน มือใหม่หัดเขียนนะ อยากลอกไปขายล่ะ ~~ บ้าย บาย)